Dank u, dames en heren.
Hierbij open ik officieel het elfde festival van Literatuur en Poëzie.
Geen geklier, Thomas. Direct naar bed. - Papa, een snel spelletje Death Troopers IV.
Het is kwart voor elf, naar bed.
Nog tien minuten. - Het is een schoolavond.
Morgen is het vrijdag. - Morgen is het donderdag. Ga naar bed.
Welterusten, papa. - Welterusten, lieverd.
Ik kom over vijf minuten kijken of je slaapt. - Vijf minuten?
Je hebt al geluk dat je nog zo laat op bent. - Ja, heel gelukkig. Saaie, oude toespraken.
Maak nu dat je boven komt, jochie.
Ga liggen.
Ga slapen.
Het spijt me dat ik zo laat nog stoor. Mijn naam is Michael Farr.
Ik heb een vreemde vraag. Ik vroeg me af of een van uw bewoners, Malachy McNeill er is.
Hij is vannacht niet weggeglipt?
Hij is mijn schoonvader.
Is hij daar? En is hij in orde? Goed. Welnu, hartelijk bedankt.
Het spijt me dat ik zo laat belde. Goed, goedenavond. Bedankt.
Er staat 'n bericht van opa op het apparaat. - Wat zei hij?
Ik weet het niet, iets over gisteravond.
Ik vergat het. Ik had gezegd dat ik 'm op zou halen.
Dan kun je hem beter even bellen. - Ik bel hem later wel.
Heb je genoeg te eten?
Met wie sprak je gisteravond?
Ik sprak niemand gisteravond. Ik droomde gewoon.
Droomde je van mama?
Ik droomde hoe vies die worstjes gisteravond waren. Die waren echt smerig.
Deze ochtend zenden we uit van Cobh... - Kijk, papa, het festival.
Het is 'n eer bezocht te worden door één van de grootste schrijvers...
uit onze tijd, Nicholas Holden. - Dank u.
The White Gallows wordt verfilmd, begrijp ik? - Ja, ik ben daar zeer blij om, in feite.
Met niemand minder dan Ralph Fiennes. - Die ik aanbid.
Wij allemaal toch?
We hebben heel veel berichten, te veel om voor te lezen, om u te feliciteren...
voor het krijgen van de prestigieuze Jonathan Swift Award.
Dank u.
Doreen, nee. Je zult moeten wachten.
Doreen, wacht even, lieverd.
Het spijt me. Het is een beetje een gekkenhuis.
Ik ben je gisteren helemaal vergeten. Hier zijn de scheermesjes die ik moest halen...
en je 7-Up. Dat is...
Wat is dat? - Dat zijn de kaartjes voor het festival.
Ik wilde ze bij je afgeven, maar je weet, het was...
Weet je dat ik helemaal opgedoft klaar zat? Weet je dat?
Eén van de zusters probeerde je te bellen.
Ik weet het, het spijt me. Er is gewoon zoveel...
Ik bedoel, ik moest de kinderen op tijd klaar hebben en zo.
Zorg dat ze je nooit in een tehuis stoppen, Michael.
Alsjeblieft.
Ik heb vannacht van je gedroomd.
Ik droomde dat je in huis was. Ik had durven zweren dat je er was.
Ik droomde dat Eleanor hier gisteravond was.
En ze zag eruit als toen ze een jaar of drie, vier was.
Ik volgde haar naar buiten, daar in het tuintje. En toen kon ik haar niet meer vinden.
Ik raakte in paniek. Ik vroeg me af waar ze heen was.
Toen herinnerde ik me dat ze overleden is en het was...
Ik heb deze.
Ik weet hoe het is om je vrouw te verliezen.
Het is ongelooflijk. Maar wanneer je 'n kind verliest...
je denkt dan bijna dat er geen God bestaat.
Daar zijn ze.
Fijn je te zien. Welkom.
En dit is professor... - Hoe gaat 't met u?
Is dat iedereen?
Ik denk het wel. - Goed, dank u.
Waar is Lena Morelle? - Ik had haar agent aan de telefoon.
Zij zei me, verzekerde me zelfs...
ze was op weg naar de luchthaven. - Zij is hier niet.
Wat kan ik nog meer doen? Michael, eindelijk.
Doe me een plezier, ga naar het station en pik Lena Morelle op.
Ik dacht dat ze gisteravond al had moeten komen.
Michael, begin nu niet.
Lukt het bij jou?
Je moet zeker weten dat de maten precies zijn voor je het hout inkort. Begrijp je?
Goed? - Goed.
Papa, ik ga naar Olivia.
Goed, maak het niet te laat. - Dat zal ik niet doen.
En hang niet op die hoek rond in de laan, hoor je me?
Nee hoor, we gaan een video halen. - Goed. Gedraag je.
Wat doe jij daar? - Ik kijk wat schriften na.
Is het daar niet steenkoud? - Jawel. Ik kom zo naar beneden.
Tot later.
Gedraag je nu.
Met Nicholas. The eagle has landed.
Ik ben hier in Cobh. Het is een prachtige, zonnige dag...
in ieder geval de komende twintig minuten. Ik heb 'n restaurant voor ons gereserveerd.
Ik vroeg me alleen af hoe laat jij aankomt. Ik kan niet wachten je te zien.
Ik kijk er echt naar uit je weer te zien.
Hoe dan ook, ik word hier omringd door hersenlozen en dilettanten...
maar maak je daar geen zorgen over. We zullen lekker lachen.
Goed, bel me maar. Tot ziens.
Ik zeg alleen dat je het misschien nog eens moet lezen...
omdat je het helemaal verkeerd gelezen hebt.
Pardon, meneer Holden. - Ben jij mijn taxi?
Ja, het spijt me. Ik zat vast op de school.
Bedankt voor het drankje. - Graag gedaan.
Hoor eens, dit heeft mijn hele dag nu toch al overhoop gegooid.
Ik moest een interview doen voor The Observer.
Kom, laat mij maar. - Nee, ik heb het.
Dit interview, ik weet nu niet hoe ik dat in moet passen.
Je kunt me niet zo in de foyer laten zitten.
Ik ben een haas in de koplampen. - Pas op.
U komt er wel. u komt er zelfs op tijd.
Zie je, wanneer ik achter gelaten wordt om in 't hotel rond te hangen...
voelen mensen zich gerechtigd naar je toe te komen...
je lastig te vallen en je boek te bekritiseren. Alsof het mij interesseert wat hij denkt.
Het boek is 'n bestseller. De kritieken zijn lovend. Alsof het mij wat interesseert.
Ik bedoel, heilige Johannes. Zoals 'n oude, lerse bokscoach van mij zei...
het kasteel moet bewegen, jongen. Anders krijg je klappen. En is je energie verdwenen.
Bewegen moet je blijven. Er is niets dat je doet verstijven.
Heb jij gebokst? - Een beetje, toen ik op school zat.
Welke klasse? - Licht middelgewicht.
Was je goed? - Niet echt, meer blauwe ogen dan medailles.
Heb je wel eens iemand buiten westen geslagen?
Ik wel. Wreed tevredenstellend, moet ik zeggen.
Ik weet dat het slecht is om toe te geven, maar het is waar.
De director had de scène eruit gesneden, niet ik.
Dus Richard kijkt naar mij en ziet waar ik naar kijk.
Daarop kijkt hij naar de director en de director sluipt uiteindelijk weg...
naar de toiletten of zo en probeert zich te verstoppen.
Uiteindelijk is de director weg. Dus ik zeg tegen Richard, om eerlijk te zijn...
ik heb geen idee waarom die scène eruit is maar dit keer heb ik 't bij me.
Zullen we naar jouw trailer gaan en het bekijken?
En die scène, die niet in het boek stond...
overigens, voor wie het boek niet gelezen heeft...
het is hier buiten bij de kiosk te koop. Het is net uit in paperback.
Het is een heel goed boek, op alle punten.
Dank u, Richard Harris.
Is daar iemand?
Juffrouw Morelle, het spijt me. ik wilde u niet laten schrikken.
Ik heet Michael Farr. Ik ben hier om u naar de stad te brengen.
Hemel, je liet me schrikken. - Het spijt me.
Dank u.
Denkt u dat het huis u zal bevallen? - Zeker, het is best in orde.
Ik dacht alleen dat ik in de stad zou zijn. - Ja, ik weet het.
Ik weet niet waarom zij u daar geplaatst hebben.
Hoe gaat het met jou?
Ik weet het niet. Het zal deze nieuwe telefoon wel zijn.
Nee, zie je, dat zal echt niet lukken omdat ik onderweg naar 'n lezing ben.
Nee, doe dat alsjeblieft niet. Nee, we kunnen elkaar later ontmoeten.
Als u ook maar iets nodig hebt, roept u maar. Goed?
Wat? Het spijt me. - Dat is mijn nummer.
Goed. - Als er iets is dat u nodig hebt...
bel maar. - Dank je.
Enorm bedankt.
Succes. - Bedankt.
Bedankt. Dit komt uit The Eclipse.
Wanneer je een geest ziet, gebeurt iets bijzonder interessant.
Je brein splijt in twee. De ene helft verwerpt wat je ziet...
omdat het niet overeenkomt met ons gewone idee van realiteit.
En de andere kant schreeuwt, maar dit is echt.
En op dat moment stort de realiteit in...
en wordt opnieuw gecreëerd op 'n manier dat jou in de grond verandert...
al ben je het je op dat moment niet bewust.
Toen Mary voelde dat er iemand op haar bed zat...
een kleine indruk, ging zij ervan uit dat haar dochter gekomen was...
om haar over de waarzegger te vragen.
Half slapend strekte zij haar hand uit om haar gerust te stellen...
en toen zij niets voelde, opende zij haar ogen en keek.
Wat zij zag was zo gewoon, dat zij er even nauwelijks over nadacht.
Het gezicht van de dode vrouw ziend, dacht zij, ik droom vast.
Echter, toen de vrouw haar mond opende, haar onderkaak slap hangend...
en haar trieste ogen onderzoekend...
haar trieste ogen...
haar trieste ogen onderzoekend naar Mary kijkend vanuit de waas, toen wist ze het.
Zij wist dat ze een geest zag.
Toen realiseerde zij zich misschien voor het eerst in haar leven, dat ook zij zou sterven.
Dat haar echtgenoot zou sterven en dat haar kinderen zouden sterven.
Op dat moment wist zij, dat zij de realiteit zag.
Ik zal eens zeggen, wil je mij de beste fles champagne brengen?
Heb je Cristal? Perfect. Dank je.
Het spijt me. Ik moest dit interview doen. Ik had niet door dat jij in 't restaurant was.
Ik dacht we bij de bar zouden afspreken. - Nee, ik wilde daar niet afspreken...
omdat we niet eerder konden praten als we aan de bar zaten.
Kijk toch eens. Je ziet er fantastisch uit. - Dank je.
En...
het is zo goed je weer te zien.
Het is ook heel fijn jou weer te zien.
Ik heb net al jouw berichten geluisterd.
Het spijt me. Ik raakte in panier, omdat je misschien niet zou komen.
Ik was ook bijna niet gekomen.
Ik dacht dat we ons zouden gedragen alsof er nooit iets was gebeurd.
Ik wilde dat ik het kon.
Lena, eerlijk, ik word achtervolgd door die nacht.
Ja, het was... - Je zou eens moeten zien...
wat voor rommel ik geschreven heb sinds die nacht.
Ik bedoel, het is, ik trek nu alles in twijfel, alles.
Wat moet ik met mijn leven doen? Ik ben een bedrieger.
Nee, je bent geen bedrieger. - Ik ben 'n ellendige bedrieger...
en de oneerlijkheid moet eindigen.
Ik heb geprobeerd mijn vrouw te vertellen...
dat ik niet echt van haar houd. En dat is jouw schuld.
Ik bedoel, niet jouw schuld, maar...
Het punt is, als je erover nadenkt, we kennen elkaar nauwelijks.
Nee, ik weet niets van vorige levens...
of dat we hier al eens zijn geweest... - Kom nu toch.
Jij bracht 'n tederheid in mij naar boven, waarvan ik dacht dat die dood was.
Verdwenen.
Ik heb zelfs geprobeerd Susan te vertellen over onze...
Maar, ik weet het, ik deed het niet. Ik had de moed niet.
Jij zei die nacht dat jij en je vrouw gescheiden waren.
Ik ben nooit meer gescheiden geweest dan die nacht.
Ik weet niet hoe dit gebeurde, maar... - Hoor eens, Nicholas...
ik deel dit gevoel niet. Het spijt me.
Omdat ik getrouwd ben? - Dat is ook een feit.
Want, omdat dat...
Zelfs als je niet getrouwd was...
ik voel het gewoon niet. - Goed, wacht. Goed.
Veel te snel.
Ik realiseer me dat ik wat overdonderend ben. Ik zal me nu wat rustiger houden.
Luister. Wij zijn hier beiden slechts een paar dagen.
Waarom leven we niet gewoon hier en nu?
Nicholas, Lena, ik wil jullie niet storen.
Ik wil alleen laten weten dat een aantal van ons naar Isabel House gaat...
voor 'n traditionele sessie, er staat een bus klaar om ons er heen te brengen.
Misschien willen jullie ons later volgen of zo.
Nee, ik ga met jullie mee. Maar dan moet je nu klaar zijn.
Ik ben klaar. - Ik wilde alleen de mogelijkheid bieden.
Dank je, ik kom er zo aan. - Ik zie je buiten.
Klaar? Waar ben je mee bezig?
Ik kan dit niet. Het spijt me echt.
Cristal, meneer.
Wie is daar? Goed, één moment.
Nee, helemaal niet. Het is geen enkel probleem. Waar ben je?
Alles in orde?
Nee, ik ben een beetje...
Ik was vergeten hoeveel drank vloeit bij dit soort dingen...
en ik heb niets gegeten en teveel wijn gedronken.
Wil je ergens stoppen en wat eten? - Nee, ik, dat is niet nodig.
Ik zou alleen, vind je 't erg als ik rook? - Nee, helemaal niet.
Alsjeblieft. - Dank je.
Ik rook niet echt. - Ik ook niet.
Dank je.
Ik doe het raam open. De kinderen hebben een hekel aan de lucht.
Heb jij kinderen?
Hoe oud zijn ze? - Dertien en tien. Nee, veertien en elf.
Dat is leuk. - Hebt u kinderen?
Ik heb een zoon. Hij is achttien.
Hij zit in zijn eerste jaar universiteit, ik mis 'm enorm.
Dat geloof ik graag.
Hemel, kijk dit uitzicht eens. Kunnen we even stoppen?
Natuurlijk.
Kijk toch eens.
Voorzichtig, juffrouw Morelle.
Pas op, ga niet, u wilt niet te dicht naar de rand gaan.
Lena, voorzichtig.
Ben je in orde?
Ben je in orde? Heb je hulp nodig? Het spijt me. Ik wilde niet lachen.
Laat me je helpen. Ben je in orde? - Ik denk het wel.
Niets gebroken? Het spijt me enorm.
Dank je.
Goedenavond.
Hebt u hulp nodig? - Ja, graag.
Het is zo ongelooflijk stil hier. Waar hebben ze me opgeborgen?
Welnu, hartelijk bedankt. Nu moet ik hier blijven.
Wil je even binnen komen tot ik wat licht heb aangedaan?
Natuurlijk. - Dank je.
Heb je honger? - Nee, ik ben tevreden. Dank je.
Ik ben uitgehongerd. Eens zien wat we hier hebben.
Je zult me moeten helpen. Ik kan nooit alle kaas en jam mee terug slepen naar Londen.
Wil je wat rode wijn, of een beetje, wat is dit, whisky?
Nee, dank u. Ik moet nog terugrijden.
Neem dit dan mee naar huis, want ik drink het niet.
Er moet ergens een kurkentrekker zijn.
Heb je hulp nodig? - Nee, ik red het wel.
Ik dacht net, toen jij...
toen jij in dat gat viel, was je volkomen verdwenen.
Het spijt me, het was echt grappig.
Ik ben blij dat iemand lol had. Ik brak zowat mijn rug.
Bedankt.
Dit ruikt heel duur.
Ik zeg je, blijf in mijn buurt.
Ik denk het wel. Wat 'n leven leiden jullie schrijvers...
festivals afschuimen en zo meer. - Ben je gek? Ik doe dit nooit.
Waarom niet? - Omdat ik me te veel geneer...
en ik denk dat mijn werk nooit goed genoeg is en ik ben geen natuurtalent.
Ik vond u vanmiddag fantastisch.
Ik doe dit festival nu ongeveer tien jaar...
en u bent één van de weinige schrijvers waarvoor ik de moeite nam om te kijken.
U hebt zoveel eerlijkheid in uw schrijven.
Het zijn de geesten in uw boeken, die zijn zo echt.
Kunnen we het daar niet over hebben, alsjeblieft, want het is hier echt eng.
Ik val zo nooit in slaap. - Het spijt me.
Ik moest u vragen...
er is morgen 'n lunch voor alle schrijvers. Het is 'n vast gebeuren op het festival.
Meestal best leuk. En ik zou je 'n lift daar heen kunnen geven.
Ben jij in orde? - Ja, nee, niet echt.
Normaal gesproken drink ik niet zoveel.
En het was een vreemde en lange dag. Het spijt me.
Ja, juist. Het spijt me. Ik zal je met rust laten.
Probeer wat te slapen.
Wil je mij een deken daaruit geven?
Wil je het bed niet in? - Het is te eng.
Ik slaap liever hier met al het licht aan.
Dank je. Ik red het wel als ik eenmaal slaap.
Wat is dat?
Ik weet 't niet. Waarschijnlijk een vogel. - Zou je denken?
Ja, een reiger, of misschien een vos. - Het is eng.
Jij gelooft werkelijk in geesten, is het niet? - Hoezo? Heb je er één gezien?
Ik weet 't niet. Kun je ook de geest zien van iemand die nog leeft?
Misschien, als die persoon dicht bij de dood is...
zou die naar je toe kunnen komen en...
Laten we het hier alsjeblieft niet over hebben.
Het spijt me. - Je moet ondertussen gaan.
Je vrouw vraagt zich vast af waar je blijft.
Ik zal je morgen op halen voor de lunch, goed?
Slaap lekker.
Alles in orde? - Waar was jij?
Ik had een probleem met de auto. Ligt Thomas in bed?
Waar is hij? - Hij is naar buiten gegaan.
Naar buiten? Wat bedoel je, naar buiten?
Ik kon hem niet tegenhouden. Hij wilde 'n blikje cola.
Mijn hemel, Sarah. Waar zijn je hersens? Waar is hij heen?
Het tankstation. - Welk tankstation?
Ik weet het niet. - Verdorie nog aan toe.
Kom mee. - Ik was gewoon...
Je mocht niet naar buiten en je wist dat, niet? Geef mij 't snoepgoed. Kom op.
Schiet op. De auto in. - Ik wilde gewoon...
Ga de auto in.
Doe je gordel om.
Pools? Of Roemeens? - lers.
lers. Zie je, dat wist ik. Kan ik er nog één krijgen? Ik weet dat het laat is.
Natuurlijk. - Houd ik je op?
Helemaal niet. - Weet je het zeker?
Ik wil niet storen.
Zou u dit voor mijn nichtje willen signeren? - Ja, natuurlijk.
Wilt u schrijven, voor Andrea? - Ja, natuurlijk.
Het spijt me. - Nee, geen probleem.
Ik vond uw lezing gisteren briljant. - Dank u hartelijk.
Bedankt. Hebt u iets van de omgeving gezien? - Nee, niet echt. Ik had geen tijd.
Michael, je moet Lena meenemen naar Selskar Abbey. Men zegt dat het daar spookt.
Dat is een goed idee. - Dat klinkt interessant.
Dat is het. Ik zie je zo. - Goed. Bedankt Jenny.
Zij genoot van mijn lezing. - Veel mensen genoten ervan.
Dat is geweldig. Vertel eens, Michael, wat schrijf jij?
Wat ik schrijf? Ik schrijf niets. Ik ben leraar houtbewerking.
lemand zei dat jij schrijft. - Wie?
Gewoon iemand eerder. - Nee, ik...
Ik rommelde wat aan toen ik jonger was, zoals zoveel mensen, maar nee, ik schrijf niet.
Wat schreef je dan, verhaaltjes? - Ja, vooral verhaaltjes...
en wat afschuwelijke poëzie.
Jim Belton vertelde me al eerder over jou.
Pardon, wat? - Jim Belton vertelde me over jou.
Juist. - Ja, zeker.
Niemand van ons heeft geheimen als oude Jim in de buurt is.
Het speet me te horen dat je vrouw overleden is. Ik had 't niet door.
Welnu, het is zwaar voor de kinderen, heel zwaar.
Ja, maar ook zwaar voor jou.
Denk jij je ooit wel eens in hoe je naam op een grafzerk staat?
Dat hoef ik niet. Mijn ouders zijn hier begraven.
Het spijt me. - Het is al een poos geleden.
Toch is het niet eenvoudig een ouder te verliezen.
Wat een prachtige plek.
Men zegt dat je wensen uitkomen als je knielt onder de boog daar en bidt tot Sint Augustus.
Heb jij het wel eens geprobeerd? - Als kind waarschijnlijk wel.
Kwam het uit? - Tot nog toe niet.
Maar dat is een drukke plaats.
Kijk eens. - Ja, Michael Farr, dat is mijn naam.
En Angela.
Hij vroeg haar ten dans toen ze beide zeventien waren.
Zij gingen met verschillende mensen naar de dansavond toe.
Ik geloof dat het bijna oorlog was. - Dus liefde overwint alles.
Ik weet het niet. Hij was 'n afschuwelijke man. - Werkelijk?
Zij was gek op hem, maar hij was, hij keek altijd naar buurmans gras, je weet wel.
Niets. - Jij wilde zeker zeggen dat mannen...
altijd naar buurmans gras kijken, nietwaar? - Nee, dat wilde ik niet.
Nee, niet waar. Ik wilde je vragen of je vrouw hier ook begraven is...
maar toen dacht ik dat het misschien te persoonlijk was.
Nee, zij ligt, ergens anders.
Heb je zelf nooit voor het altaar gestaan? - Nee, ik ben een complete ramp.
Niet dat ik niet gevraagd ben. Begrijp me niet verkeerd.
Nee hoor, ik weet zeker dat ze je vroegen.
Hier. Deze kant op.
Vooruit. Ga daarin.
In liefdevolle herinnering aan Eleanor Farr Overleden 6 september 2006
Welkom in lerland.
Wanneer heb jij een geest gezien? - Toen ik een jaar of elf was.
Ik was op vakantie met mijn ouders in Italië.
We verbleven in een logement. Op 'n nacht werd ik wakker en...
er zat een klein meisje op de rand van mijn bed.
En zij zei iets tegen me in het Italiaans. Ze zei iets over...
haar zus zoeken, denk ik. En...
en toen verdween ze gewoon.
Was je niet doodsbang? - Zeker, ik was versteend van angst.
Maar op hetzelfde moment, was ik zo geïntrigeerd en gefascineerd...
dat ik uiteindelijk theoretische fysica ging studeren aan de universiteit.
Hemel. - Slechts één jaar.
Omdat dat moment 'n enorme nieuwsgierigheid in mij gewekt had.
Hoezo? Wat heb jij gezien?
Het is nogal vreemd, maar... - Hemel, kijk.
Nicholas, wat is er gebeurd? - Een idioot heeft me schaaldieren gegeven.
Redt hij het wel? - Hij is allergisch voor schaaldieren.
Die kreeg hij niet. - Ze gaven me schaaldieren.
Misschien moeten we 'n ambulance bellen. Michael, bel een ambulance.
Ik heb mijn auto vlakbij staan. - We gaan in de auto.
Kom, we nemen je mee. We nemen je mee in Michaels auto.
We brengen je naar het ziekenhuis. - Mijn hart bonkt zo.
Gewoon door ademen. Probeer regelmatig te ademen.
Door de neus. Word je ziek?
En? - Ze hebben wat antihistamine gegeven...
en hebben zijn hartslag omlaag gebracht...
maar volgens hen kan het ook een paniekaanval zijn geweest.
Juist.
Hij komt wel weer in orde. Ze laten 'm wel gaan.
Mooi. - Ik...
Misschien moet ik bij 'm blijven wachten. Hij is een beetje van slag.
Wil je dat ik bij je blijf?
Dat zou niet eerlijk zijn. Ik neem wel een taxi.
Weet je het zeker? - Ja, jij moet teruggaan naar je kinderen.
Goed. Als je iets nodig hebt, bel je maar. - Dat zal ik doen.
Bedankt voor alles. Bedankt voor een heerlijke dag.
Het is al goed. Ik...
Papa, word wakker.
Papa, wat is er gebeurd?
Nee, het was gewoon een droom. Alleen maar een droom.
Het is al goed.
Het is goed, Sarah. Het is al goed. Ik heb alleen een droom gehad.
Daar nu. Het was gewoon een droom.
Het is al goed. Het was gewoon een droom.
Wil je een kopje thee?
Ja, graag.
Ik wil alleen een telefoontje plegen.
Ik neem die kop thee...
als ik terug kom. Ik moet...
Ik wist niet met wie ik anders kon praten. - Wat is er gebeurd? Wat is er aan de hand?
Wat is er in vredesnaam aan de hand? - Het is in orde, Nicholas.
Weet je wel hoe laat het is? Wat doet hij hier? - Het spijt me.
Het is half zes's morgens. - Stil, Nicholas, het is goed.
Het is niet goed. Het is half zes 's morgens. - Ik wist niet dat jij hier was.
Maar goed dat ik hier ben. Stop deze dame lastig te vallen.
Dat is genoeg. Houd op. - Ik bel de politie. Hij is 'n stalker.
Dit is de man die jou gisteravond hielp, dus houd gewoon op.
Michael, wat is er? Wat is er mis? Wat is er gebeurd?
Ik moet gaan. Ik had niet moeten komen.
Lena, kan ik je zeggen dat je gestoord bent dat je dat type aanmoedigt?
Jij kunt beter gaan, Nicholas.
Wat gaat het jou eigenlijk aan wie hier aanbelt?
Lena, die vent is 'n stalker. - Nee, hij is geen stalker.
Ik zie hoe hij naar je kijkt. Hij is 'n stalker.
Het zijn mislukte schrijvers. Allemaal. Ze halen ons naar hun festival...
dan slaan ze ons om de oren met hun boeken en hun ideeën en obsessies.
En ik zeg je, de gasten die je rond rijden zijn het ergste.
Ik zou hier niet eens zijn als je niet tegen me gelogen had.
Wat mankeer je? Ben je helemaal gek? - Wacht even, ik loog niet tegen jou.
Ga gewoon weg, Nicholas. Ik wil dat je weggaat. Ik had je sowieso niet binnen moeten laten.
Hoe kan ik gewoon weggaan? We zitten in Niemandsland.
Dat interesseert me niet. Bel een taxi.
Lena, kom nu.
Excuseer me.
Dat is nog eens een vrouw naar mijn hart. Dank u.
Ik herinner me jou. Vorig jaar, nietwaar?
Nicholas, kom en ontmoet Carlo.
Zo fijn je te ontmoeten. - Aangenaam kennis te maken.
Wil je mijn programma te signeren?
Maar natuurlijk. Heb je Lena Morelle gezien?
Nee, die heb ik helemaal niet gezien. - Bedankt.
Wil je dit signeren, Nicholas? - Natuurlijk.
Wil je de mijne ook signeren? - Met alle plezier. Natuurlijk.
Bedankt. - Het spijt me. Alsjeblieft.
Bedankt. - Ik kom ze terug bij je.
Ga je weg? - Nog maar een paar dagen.
Ik kom terug. Ik moet gewoon...
Je vrouw is hier. - Mijn wat?
Je vrouw is hier. We hebben haar net in het hotel ingecheckt.
Ze zet haar tas in de kamer. - Wat? Is mijn vrouw hier?
We besloten... - Jullie besloten?
als een gebaar haar hierheen te halen. - Jullie haalden haar hierheen?
En daar is zij dan.
Hij vertelde het me net. Ik kan niet geloven...
Wat doe je? Bedankt, Jim.
Het spijt me. Wil je me excuseren?
Luister, het spijt me wat er vanmorgen gebeurde.
Weet je zeker dat je dit niet jezelf hebt aangedaan?
Als je droomde zou jij je al slaapwandelend in de kleedkamer kunnen hebben stoten.
Dat zou mogelijk kunnen zijn, maar het is niet als een droom.
Je kunt het niet uitleggen.
Om hoe laat overleed Malachy? - Dat weten we nog niet.
Maar ik heb hem de afgelopen dagen regelmatig gezien.
Ik weet het niet. Ik heb er veel van opgeschreven.
Mag ik het lezen?
Ik weet het niet.
Heb je ooit Eleanor gezien, sinds zij overleden is?
En ik had het graag gewild, want...
je bent doodsbang die persoon te vergeten.
Je houdt je zelfs vast aan de pijn uit angst dat als je het laat gaan...
Dat je hen kwijtraakt. Ja, ik weet het.
Stop. Wil je de auto stoppen?
In vredesnaam.
Nicholas, ik ga naar bed. - Nee, luister, ik heb 't haar gezegd.
We zijn vrij. Het is voorbij. - Alsjeblieft, Nicholas, ik ga naar bed.
Lena, je moet me hier doorheen helpen. - Ga alsjeblieft naar huis. Je bent dronken.
Wat moet ik doen? De taxi is weg.
Dat maakt mij niet uit. Ik bel wel een andere.
Waar moet ik heen? - Ga gewoon naar huis. Ga weg.
Als er geen krokodillen waren...
zou ik hier slapen...
in de bossen.
Maar ik heb...
Nicholas, alsjeblieft, stop.
Je bent hier welkom...
vriendelijke vreemdeling.
Dat had jij moeten zeggen.
Juist.
Wat een genie.
ledere keer dat ik me omdraai, achtervolgt die stalker mij.
Waarom doe je ons beide niet een plezier en loop je weg, voor jij je bezeert?
Nicholas, je bent dronken. - Ik ben niet dronken.
Goed, wil je de sterke beer zijn? Waarom vechten we niet om haar?
Doe niet zo dom. - Kom op, laten we om haar vechten.
Kom op.
Het is goed. Hij zegt dat hij gebokst heeft.
Michael, vecht alsjeblieft niet met hem. Niet doen.
Houd alsjeblieft op.
Dat is juist. Zo ja. Houd je verdediging hoog.
Houd op, Nicholas, alsjeblieft.
Goed, het is in orde. - Ben jij gek geworden?
Ik zal voor alles betalen. - Ben je gek?
Goed, ik denk dat hij genoeg heeft gehad.
Heb je genoeg gehad? - Laat hem gewoon...
Houd op. Ik zei, houd op.
Houd op. Laat hem los. Nicholas, stop.
Het spijt me. Het spijt me enorm.
Dat ging helemaal per ongeluk.
Alleen je vriendje... - Blijf uit mijn buurt.
Blijf uit mijn buurt.
Goed. - Laat los.
Ik laat los. - Laat los.
Heilige Johannes.
Kom op.
Goed. Goed, jij wint.
Ben je in orde?
Red jij het wel?
Ik krijg wel een blauw oog.
In feite zal ik een maand lang stijf zijn.
Het spijt me echt allemaal enorm, Michael. - Jij hoeft nergens spijt van te hebben.
Dat weet ik zo net nog niet.
Daar is je taxi.
Ik moet echt naar huis, Michael. De afgelopen dagen waren zo gestoord.
Ik was... - Ik weet het.
Gaan jullie maar vast vooruit, ik kom zo.
Veel plezier. - Tot ziens, papa.
Papa.
Je kunt een bericht achterlaten voor Michael, Thomas of Sarah. Bedankt.
Michael, met Lena. Ik wilde je nog bedanken dat je zo goed voor me gezorgd hebt.
We hebben geen gelegenheid gehad fatsoenlijk gedag te zeggen na die rare nacht.
En ik wil je bedanken voor je verhalen. Ik voelde me zeer vereerd dat ik ze kreeg.
Ze zijn geweldig. En ik hoop dat je het niet erg vindt...
maar ik heb ze aan mijn vriend Fuhrman laten zien op 'n diner onlangs.
Hij publiceert mysterie, horror en bovennatuurlijke zaken.
En hij vond ze echt geweldig. Ze zijn prachtig geschreven, Michael.
In ieder geval, ik dacht dus, als je ooit zou willen dat ik...
jou in contact breng, of...
Ik wil geen beslag op je tijd leggen. Ik heb alleen je adres nodig.
En als je voor welke reden dan ook naar Londen komt, laat 't me alsjeblieft weten...
wat ik zou je graag weer eens ontmoeten...
en...
Hoe dan ook, ik ratel maar raak. Ik hoop dat 't goed met je gaat...
en dat het leven niet te lastig voor je is.
Hoe dan ook, bel me.
Zit.